Σήμερα και ενώ ετοιμαζόμουν να γράψω αυτή την ανταπόκριση από το μέτωπο, έλαβα το εξής ηλεκτρονικό μήνυμα:
“Αγαπητή Θέκλα, εντελώς τυχαία σε άκουσα σε μια τηλεοπτική εκπομπή. Ήμουν έτοιμη να αλλάξω κανάλι. Μου κέντρισε την προσοχή ωστόσο ο ήπιος και καίριος λόγος σου. Με το σύζυγο μου διαβάσαμε προσεκτικά την πολιτική διακήρυξη, τις βασικές θέσεις της ΚΥ.ΠΡΟ.Σ.. Αισθάνομαι ότι έχω βρει τη φωνή μου στο χαοτικό πολιτικό σκηνικό τούτου του τόπου. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σου πολλά, διότι μου θύμισες πολύ τη δική μου πορεία (ενεργό μέλος ……..φοιτητικής οργάνωσης τότε- σήμερα : μητέρα, εργαζόμενη, πολιτικά αδρανής, με έντονη όμως την αίσθηση της ευθύνης απέναντι στον τόπο μου και στα παιδιά μου). Σου εύχομαι λοιπόν ΔΥΝΑΜΗ, ΑΝΤΟΧΗ και μια θέση στη ΒΟΥΛΗ. ……….»
Το όνομα της κυρίας δεν το παραθέτω για ευνόητους λόγους.
Μπήκαμε ήδη στην τελική ευθεία. Σε μια εβδομάδα ακριβώς τέτοια ώρα, τα αποτελέσματα από την πρώτη ίσως και δεύτερη κατανομή, θα είναι ήδη γνωστά. Θα τελειώσει αυτός ο Γολγοθάς και θα αρχίσει η επόμενη φάση της υλοποίησης του έργου που υποσχέθηκα σε όλους σας.
Ήταν δύσκολο πράγμα. Να μπαίνεις στο μέτωπο και να πολεμάς. Αλλά κυρίως να πολεμείσαι. Να πολεμούμαι… Το είχα ζήσει αυτό στα 26 μου, 10 χρόνια πριν, αλλά κάτω από πολύ πιο προσωπικούς και ίσους όρους. Την εποχή του επώδυνου διαζυγίου μου. Κάτι που έχω ξεχάσει από καιρό.
Όταν ανακοίνωσα την απόφαση μου στην οικογένεια μου πως θα προχωρήσω στην ίδρυση νέου κόμματος και θα διεκδικήσω την δυναμική είσοδο του στη βουλή, η μάνα μου με πήρε τηλέφωνο την επομένη και μου είπε ανήσυχη: Θέκλα μου, ο θείος σου ο Χαμπής ανησυχεί πως θα σου κάνουν πόλεμο επί προσωπικού και δεν θα τον αντέξεις. Είχε δίκιο πως θα μου έκαναν πόλεμο. Πως δε θα τον άντεχα, όμως όχι.
Η αλήθεια είναι πως είμαι κουρασμένη. Έχω κουραστεί από τις επιθέσεις κάτω από τη μέση κι από την καταφανή προσπάθεια του παλαιοκομματικού συστήματος να με εξοντώσει πολιτικά. Κι εμένα και το κόμμα μου την ΚΥ.ΠΡΟ.Σ. . Είναι παιδί μου η ΚΥ.ΠΡΟ.Σ., το εμπνεύστηκα, το οραματίστηκα, το κυοφόρησα και το γέννησα. Αυτό το αναγνωρίζουν όλοι οι συνιδρυτές και τα μέλη του πολιτικού γραφείου, οι υποψήφιοι βουλευτές του κόμματος, οι χιλιάδες φίλοι του. Ήταν μια Θέκλα που εσηκώθηκεν μιαν καλήν πρωία, και εσύναξε τόσους ανθρώπους να ξεκινήσουν και να στήσουν μαζί ένα κόμμα. Ήταν μια Θέκλα που έβαλε την περιουσία της υποθήκη για να χρηματοδοτηθεί η ίδρυση και η προεκλογική του κόμματος και να διασφαλιστεί το κίνημα από τις πελατειακές σχέσεις και τις οικονομικές διαπλοκές. Ήταν μια Θέκλα που εμπήκε μπροστά στο μέτωπο, να φάει όλα τα κτυπήματα. Δεν ήταν μόνη της η Θέκλα, ούτε είναι. Χιλιάδες άνθρωποι την στηρίζουν και θα ψηφίσουν την ΚΥ.ΠΡΟ.Σ. κι αυτό πολύ σύντομα, με το εκλογικό αποτέλεσμα, θα καταστεί αδιαμφισβήτητο.
Ήταν μια Θέκλα που επέμενε το καταστατικό του κόμματος να έχει την αρχή της ελεύθερης διαφωνίας και της πολυφωνίας. Ήταν μια Θέκλα που επέμενε να μην πουλήσει την ψυχή της στο διάβολο, το ίδιο και η ΚΥ.ΠΡΟ.Σ. . Προσωποπαγές κόμμα και μπούρδες. Η ΚΥ.ΠΡΟ.Σ. δεν είναι προσωποπαγές κόμμα με την έννοια της λήψης αποφάσεων. Οι αποφάσεις λαμβάνονται δημοκρατικά από το πολιτικό γραφείο και την Κεντρική Επιτροπή. Είναι προσωποπαγές κόμμα όμως με την έννοια του ότι ηγείται του κόμματος ένα πρόσωπο που μπορεί να είναι ηγετική μορφή. Στην Κύπρο της πολιτικής παράνοιας του σήμερα και του χαοτικού πολιτικού πεδίου που αναφέρει η φίλη στο ηλεκτρονικό μήνυμα, πάσχουμε από έλλειψη ηγετικών μορφών. Αυτό καταδεικνύουν κι όλες οι σχετικές δημοσκοπήσεις. Ονομάστε μου έναν παλαιοκομματικό πολιτικό αρχηγό ή δελφίνο που να τυγχάνει καθολικής κοινωνικής και πολιτικής αποδοχής, να είναι αγαπητό πρόσωπο στο λαό, να μπορεί να εμπνέει τον κόσμο και να σκίσω το πτυχίο μου.
Α, το πτυχίο και τα ακαδημαϊκά προσόντα και επαγγελματικές επιτυχίες για τις οποίες έχω χλευαστεί. Από εγκάθετους δημοσιογραφίσκους της πεντάρας. Και bloggers που παίρνουν «τσεκούιν» που το Κόμμα. Άκου, στην Κύπρο του 2011 να κατηγορείσαι ότι έχεις μεγάλο βιογραφικό, ότι έχεις πολλά κιλά (άσχετο ότι τα πήρα από τη θεραπεία πρόσφατης σοβαρής ασθένειας, αλλά δε θα έβγαινα να διαφημίσω την ασθένεια μου για να προσελκύσω συμπάθειες και να ακολουθήσω τα παραδείγματα ανύπαρκτων ασθενειών που εφευρέθηκαν για προεκλογικούς σκοπούς). Ή να σε παρουσιάζουν οι εφημερίδες ως σέξι και άπιαστη και οι σατιρικές εκπομπές ως θεά του σεξ, αποσιωπώντας επίτηδες τον στιβαρό πολιτικό σου λόγο και τις θέσεις σου.
Πόσοι τρόποι υπάρχουν να κατασιγάσεις μια φωνή που λέει αλήθειες;
- Απειλείς ιδρυτικά στελέχη και πιθανούς υποψηφίους πως θα χάσουν τις δουλειές τους και θα απολυθούν αν υποστηρίξουν ανοικτά αυτό το νέο κόμμα. Γι αυτό και άλλαξαν τα ονόματα των υποψηφίων μας τόσες φορές.
- Την αποκλείεις από τα παγκύπριας εμβέλειας κανάλια και δη το κρατικό.
- Δεν της δίνεις την ευκαιρία να συνομιλήσει επί ίσοις όροις με τα ήδη κοινοβουλευτικά κόμματα , τα οποία απαξιώνει ο λαός, ώστε να μη εκτεθούν οι παλαιοί στη σύγκριση με τον φρέσκο ανθρώπινο και αληθή λόγο.
- Παραπληροφορείς πως το κόμμα δεν είναι αναγνωρισμένο και αναμένει την απόφαση του Γ. Ε. για αναγνώριση.
- Μπλοκάρεις την δημοσίευση άρθρων της ιδίας και των υποψηφίων του κόμματος της από τις εφημερίδες
- «Στήνεις» δημοσκοπήσεις, στις οποίες το κόμμα είναι ανύπαρκτο, δεν είναι μέσα στη λίστα και η επιλογή «άλλο» δεν υπάρχει.
- Πολεμάς κάθε καλοπροαίρετη πρωτοβουλία. Κάθε τι καλό το μετατρέπεις σε αρνητικό. Π.χ. Θέσεις κόμματος για τα δικαιώματα των ανθρώπων με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό, οι οποίες να χλευάζονται και να πολεμούνται και από κάποιους από τους ίδιους τους λεγόμενους «ακτιβιστές».
- Δημιουργείς στους ψηφοφόρους του κόμματος την «ψυχολογία» της χαμένης ψήφου με όλους τους ανωτέρω τρόπους.
Δύσκολα πράγματα. Δεν κάμπτομαι όμως. Είμαι εδώ και πολεμώ και σε μια εβδομάδα θα βγω και θα τα πω ακόμη πιο ανοικτά. Γιατί αυτός ο τόπος μια Θέκλα χρειάζεται. Να λέει τα πράγματα με το όνομα τους και να μπει στη βουλή να χαλάσει την πιάτσα με τις μίζες και τα μικροκομματικά συμφέροντα.
Λευκωσία
Χαράματα 16ης Μαΐου 2011
Posted in: 
